چه بسا کنیزی از کنیزهای مدينه، دستِ پيامبر صلى الله عليه وسلم را می گرفت و او را به هر جا که می خواست، می بُرد.

عن أنس رضي الله عنه قال: إنْ كانَتْ الأَمَةُ من إمَاءِ المدينةِ لتَأخُذُ بيدِ النبيِّ صلى الله عليه وسلم فَتَنْطَلِقُ بِهِ حيثُ شَاءتْ.

از انس رضی الله عنه روایت است که می گوید: «چه بسا کنیزی از کنیزهای مدينه، دستِ پيامبر صلى الله عليه وسلم را می گرفت و او را به هر جا که می خواست، می بُرد».

درجه:
صحیح است
تخریج:
به روایت بخاری
درجه:
صحيح
تخریج:
رواه البخاري

HadeethEnc.com — دانشنامه احادیث نبوی ترجمه‌شده

معنای کلی

این حدیث به تواضع رسول الله صلی الله علیه وسلم اشاره دارد؛ کسی که اشرف مخلوقات می باشد؛ چنانکه کنیزی از کنیزهای مدینه نزد وی آمده و دستش را می گیرد و او را با خود به هرجا که بخواهد می برد تا نیازش را برآورده کند؛ این درحالی است که او اشرف مخلوقات است؛ و جالب اینکه نمی گوید: مرا به کجا می بری؛ یا نمی گوید: در پی کسی دیگر برو؛ بلکه با او همراه می شود و نیازش را برطرف می کند؛ و الله متعال با این کار بر عزت و مرتبه ی او می افزاید. نکته: اینکه در روایت آمده دست پیامبر را گرفت، به این معنا نیست که دست یکدیگر را لمس کردند؛ حافظ می گوید: مراد از گرفتن دست، لازمه ی آن یعنی همراهی و اطاعت می باشد؛ و این حدیث با ذکر زن به جای مرد و ذکر کنیز به جای آزاده، شامل انواع مبالغه در تواضع می باشد و بلکه لفظ «الاماء» را به طور عام به کار می برد که هر کنیزی را شامل می شود.

دسته‌ها