ٱلرَّحۡمَٰنُ ١
[الله] رحمان
Ar-Raḥmān
۷۸ آیه · مدنی · جزء ۲۷ · صفحه ۵۳۱
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلرَّحۡمَٰنُ ١
[الله] رحمان
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ٢
قرآن را آموزش داد؛
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ٣
انسان را آفرید؛
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ٤
[و] به او سخنگفتن آموخت.
ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانࣲ ٥
خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛
وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ ٦
و گیاه و درخت [برایش] سجده میکنند.
وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ ٧
و آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ ٨
[ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛
وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ٩
و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش [چیزی] مکاهید [و کمفروشی نکنید].
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ١٠
و زمین را براى [زندگى] انسانها مقرر داشت،
فِيهَا فَٰكِهَةࣱ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ١١
که [انواع] میوهها و نخلهای خوشهدار در آن است.
وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ ١٢
و [همچنین] حبوباتِ برگدار و گیاهانِ خوشبو؛
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ١٣
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلࣲ كَٱلۡفَخَّارِ ١٤
او انسان را از گِل خشکی همچون سفال آفرید؛
وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجࣲ مِّن نَّارࣲ ١٥
و جن را از شعلهای از آتش خلق کرد؛
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ١٦
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمتهای پروردگارتان را انكار مىكنید؟
رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ ١٧
[او] پروردگار مشرقها و مغربهاست؛
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ١٨
پس [ای گروه انس و جن] کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب میکنید؟
مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ ١٩
او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛
بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخࣱ لَّا يَبۡغِيَانِ ٢٠
[در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمیآمیزند؛
متن: مجمع ملک فهد برای چاپ مصحف شریف
الترجمة الفارسية - مركز رواد الترجمة — QuranEnc.com · نسخه 1.1.3