القَلَمِ — Al-Qalam

Al-Qalam

۵۲ آیه · مکی · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۴

خواندن در مصحفحفظش کنید

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ ۝١

نون. سوگند به قلم و آنچه می‌نویسند،

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونࣲ ۝٢

که تو [ای پیامبر،] به نعمت [و فضلِ] پروردگارت، دیوانه نیستی،

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونࣲ ۝٣

و پاداشی بی‌پایان برای تو [درپیش] است؛

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمࣲ ۝٤

و یقیناً تو اخلاقِ بسیار نیکو و والایی داری.

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ ۝٥

به زودی خواهی دید و آنها [نیز] خواهند دید

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ ۝٦

که کدام یک از شما دیوانه است.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ۝٧

پروردگارت بهتر می‌داند چه کسی از راه او گمراه گشته، و او به هدایت‌یافتگان [نیز] دانا‌تر است.

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ۝٨

پس از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن.

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ۝٩

آنها دوست دارند [و می‌خواهند] که نرمی [و مدارا] کنی، تا آنان [نیز] نرمی [و مدارا] کنند.

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافࣲ مَّهِينٍ ۝١٠

و از هر فرومایه‌ای که بسیار سوگند [دروغ] یاد می‌کند، اطاعت مکن.

هَمَّازࣲ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمࣲ ۝١١

[همان کسی که] بسیار عیبجوست و به سخن‌چینی آمد و شد می‌کند.

مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است.

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ۝١٣

به علاوه، خشن و بی‌تبار و بدنام است.

أَن كَانَ ذَا مَالࣲ وَبَنِينَ ۝١٤

به خاطر آن که صاحب مال و فرزندان بسیار است.

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٥

هنگامی ‌که آیات ما بر او خوانده می‌شود، می‌گوید: «[اینها] افسانه‌های [خیالی] گذشتگان است».

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ ۝١٦

به زودی داغ [ننگ و رسوایی] بر بینی او می‌نهیم.

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ ۝١٧

ما آنها را آزمایش کردیم، همان‌گونه که صاحبان باغ را آزمودیم؛ هنگامی که سوگند یاد کردند که صبحگاهان [که مستمندان نباشند،] میوه‌های باغ را بچینند.

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ ۝١٨

و[لی] «ان شاء الله» نگفتند.

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفࣱ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ ۝١٩

عذابی [فرا‌گیر] از سوی پروردگارت بر [باغِ] آنها فرود آمد، در حالی ‌که همه در خواب بودند.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ ۝٢٠

و آن باغ [سبز و خرم، پس از آتش‌سوزی] همچون شبِ سیاه شد.

متن: مجمع ملک فهد برای چاپ مصحف شریف

الترجمة الفارسية - مركز رواد الترجمة — QuranEnc.com · نسخه 1.1.3